Jak zrobić warkocz francuski? Instrukcja krok po kroku

Warkocz francuski to klasyczny warkocz dobierany. Tworzy się go z trzech pasm, a przy każdym kolejnym ruchu do skrajnego pasma dobiera się włosy z odpowiedniej strony głowy i przekłada całość nad środkowym pasmem. Technika wymaga kilku prób, ale podstawową sekwencję można szybko opanować.

Jak przygotować włosy?

Włosy powinny być dokładnie rozczesane, bez splątanych końcówek. Jeśli są bardzo śliskie, lekko zwilż je wodą albo użyj niewielkiej ilości kosmetyku teksturyzującego. Pasma będą łatwiejsze do utrzymania w dłoniach.

Przed rozpoczęciem przygotuj potrzebne akcesoria:

• grzebień lub szczotkę do rozczesania włosów
• gumkę do zabezpieczenia końcówki
• kilka wsuwek, szczególnie przy włosach cieniowanych
• wodę albo odrobinę kosmetyku teksturyzującego

Jak zrobić warkocz francuski krok po kroku?

Najłatwiej zaplatać go przed lustrem, z łokciami uniesionymi na wysokość, która pozwala swobodnie pracować obiema dłońmi. Dla przejrzystości nazwij trzy początkowe pasma: lewe, środkowe i prawe.

Podstawowa sekwencja wygląda tak:

1. Wydziel trzy pasma. Zbierz włosy na czubku głowy i podziel je na lewe, środkowe oraz prawe pasmo o podobnej grubości.
2. Przełóż lewe pasmo nad środkowym. Lewe pasmo znajdzie się w centrum, a dotychczasowe środkowe przejdzie na lewą stronę.
3. Przełóż prawe pasmo nad środkowym. Wykonaj ten sam ruch po drugiej stronie. Na tym etapie przypomina to początek zwykłego warkocza.
4. Dobierz włosy z lewej strony. Zbierz niewielkie pasmo luźnych włosów przy lewej skroni i dołącz je do lewego pasma.
5. Przełóż powiększone lewe pasmo nad środkowym. Trzymaj wszystkie pasma dość mocno, aby splot nie przesuwał się i nie rozluźniał.
6. Dobierz włosy z prawej strony. Do prawego pasma dołącz podobną ilość włosów z prawej części głowy.
7. Przełóż powiększone prawe pasmo nad środkowym. Po tym ruchu ponownie wróć do lewej strony.
8. Powtarzaj ruchy naprzemiennie. Za każdym razem najpierw dobierz włosy do skrajnego pasma, a następnie przełóż je nad pasmem środkowym. Staraj się dobierać pasma o zbliżonej grubości.
9. Zakończ zwykłym warkoczem. Gdy wszystkie luźne włosy zostaną już włączone do splotu, zaplataj pozostałą długość bez dobierania kolejnych pasm.
10. Zabezpiecz końcówkę. Zwiąż ją gumką. Krótsze, wystające włosy możesz przypiąć wsuwkami.

Najważniejszy ruch powtarza się przez cały czas: dobierz włosy do skrajnego pasma, a potem przełóż je nad środkowym. Nie przekładaj go pod spodem, ponieważ wtedy zaczniesz tworzyć warkocz holenderski.

Na co uważać podczas zaplatania?

Najczęstszy problem na początku to gubienie kolejności pasm. Pomaga wykonywanie ruchów powoli i krótkie zatrzymanie po każdym przełożeniu. Jeśli splot zaczyna uciekać na jedną stronę, sprawdź, czy dobierasz podobną ilość włosów po lewej i prawej stronie.

O estetyce i trwałości fryzury decydują przede wszystkim te elementy:

• Równe dobieranie – pasma o podobnej grubości tworzą symetryczny splot.
• Stały naciąg – delikatnie napinaj włosy po każdym przełożeniu, ale nie szarp ich.
• Małe sekcje – niewielkie dobierane pasma pozwalają uzyskać wyraźniejszy wzór.
• Pancaking – po zabezpieczeniu końcówki lekko rozciągnij palcami krawędzie splotu, aby nadać mu więcej objętości.
• Wsuwki przy krótszych włosach – włosy cieniowane mogą wysuwać się z warkocza, więc warto przypiąć pojedyncze pasma.

Jeśli fryzura wychodzi zbyt luźna, nie próbuj naprawiać jej dopiero na końcu. Naciągaj pasma regularnie w trakcie zaplatania. Dzięki temu splot będzie stabilniejszy i łatwiej zachowa kształt.

Warkocz francuski a holenderski – jaka jest różnica?

Oba sploty zaczynają się od trzech pasm i wymagają dobierania włosów z boków głowy. Różni je kierunek przekładania. W warkoczu francuskim pasma przechodzą nad środkowym, dlatego splot układa się bardziej płasko. We warkoczu holenderskim pasma przekłada się pod środkowym, a gotowa fryzura jest wyraźniej wypukła.

Jeśli podczas nauki zdarzy ci się pomylić kierunek, nic straconego. Wystarczy rozplątać kilka ostatnich ruchów i wrócić do właściwej sekwencji. Najważniejsze jest zapamiętanie zasady: francuski oznacza przekładanie nad środkowym, holenderski – pod nim.

Po opanowaniu podstaw możesz zmieniać miejsce rozpoczęcia splotu, jego napięcie albo szerokość dobieranych pasm. Sama technika pozostaje taka sama.

Warkocz francuski najlepiej wychodzi wtedy, gdy pracujesz spokojnie, dobierasz włosy symetrycznie i utrzymujesz podobny naciąg przez całą długość. Kilka powtórzeń zwykle wystarcza, aby ruchy dłoni stały się naturalne.